رابطه هوش هیجانی و سبک‌های ارتباطی با رضایت زناشویی در زنان متاهل اصفهان

•   آرشیو : نسخه تابستان 1405 - جلد دوم
•   کد پذیرش : 141223
•   موضوع : سایر شاخه‌ها
• نویسنده/گان : | صدیقه السادات موسوی، علیرضا تقوائی
•   زبان : فارسی
•   نوع مقاله : پژوهشی
•   چکیده مقاله به فارسی : هدف این پژوهش بررسی رابطه هوش هیجانی و سبک‌های ارتباطی با رضایت زناشویی در زنان متاهل شهر اصفهان بود. این مطالعه از منظر هدف کاربردی و از حیث روش‌شناسی توصیفی است. جامعه آماری شامل کلیه زنان متاهل شهر اصفهان در بهار ۱۴۰۴ بود و حجم نمونه 9۰ نفر به روش نمونه‌گیری خوشه‌ای چندمرحله‌ای انتخاب شد. ابزارهای پژوهش پرسشنامه‌های استاندارد هوش هیجانی گلمن (۱۹۹۵)، الگوهای ارتباطی کریستنسن و سولاوا (۱۹۹۶) و مقیاس رضایت زناشویی انریچ (۱۹۹۹) بودند که روایی و پایایی آن‌ها تأیید شد. تحلیل داده‌ها در سطح توصیفی با شاخص‌های مرکزی و پراکندگی و در سطح استنباطی با ضریب همبستگی پیرسون، رگرسیون چندگانه (SPSS-23) و مدل‌سازی معادلات ساختاری (PLS) انجام گرفت. نتایج نشان داد که بین هوش هیجانی و رضایت زناشویی ارتباط مثبت و معنادار وجود دارد (45/0r=، 01/0p<). همچنین بین هوش هیجانی و سبک‌های ارتباطی ارتباط مثبت و معنادار مشاهده شد (38/0r=، 01/0p<). افزون بر این، سبک‌های ارتباطی با رضایت زناشویی همبستگی مثبت و معنادار دارند (42/0r=، 01/0p<). نقش واسطه‌ای سبک‌های ارتباطی نیز تأیید گردید (42/0 β=، 01/0p<). در مجموع، هوش هیجانی و سبک‌های ارتباطی پیش‌بینی‌کننده‌های معنادار رضایت زناشویی در زنان متاهل اصفهان هستند و مدل پیشنهادی 47 درصد واریانس رضایت زناشویی را تبیین می‌کند.
•   لیست منابع : [1] اسماعیلی انامق، ر.، حسینی، ا.، و رضایی، م. (۱۴۰۳). رابطه ناگویی هیجانی و رضایت زناشویی: یک مطالعه فراتحلیل. مجله پژوهش‌های روان‌شناختی، ۲۱(۲)، ۲۱۰-۲۲۵.
  [2] امیری، ک.، صادقی، ر.، و فرهادی، ل. (1391). پیامدهای اجتناب متقابل در روابط زناشویی. مجله روان‌پزشکی و روان‌شناسی بالینی ایران، ۱۸(۱)، ۸۸-۱۰۲.
  [3] آزادی‌فرد، م.، و امانی، ر. (1395). پیش‌بینی‌کننده‌های رضایت در روابط زوجین. مجله روان‌شناسی کاربردی، ۷(۳)، ۱۵۰-۱۶۵.
  [4] آقابابایی، م. (۱۳۹۹). پیش‌بینی رضایت زناشویی بر اساس هوش هیجانی و خلاقیت هیجانی زوجین. فصلنامه روان‌شناسی کاربردی، ۱۳(۴)، ۶۵-۸۰.
  [5] بشلیده، ک. (۱۳۹۴). مبانی پژوهش در علوم انسانی و اجتماعی. تهران: انتشارات سمت.
  [6] خسروی، ع.، رضایی، س.، و احمدی، پ. (۱۴۰۱). رابطه هوش هیجانی و ثبات ازدواج. مجله مطالعات روان‌شناختی خانواده، ۸(۱)، ۱۲۵-۱۴۰.
  [7] رستم‌پور آلاشتی، ن.، و خانه‌کشی، م. (۱۴۰۳). رابطه بین هوش اجتماعی، فرهنگی و هیجانی با کیفیت روابط زناشویی. مجله مطالعات خانواده، ۸(۱)، ۱۲۵-۱۴۰.
  [8] زمان‌محمدی، ا. (۱۴۰۱). اثرات هوش هیجانی بر کیفیت روابط زناشویی. مجله پژوهش‌های روان‌شناختی، ۱۹(۳)، ۴۵-۶۰.
  [9] عارفی، ن.، و محمدی، ا. (1394). الگوهای ارتباطی سازنده و کیفیت ازدواج. مجله پژوهش‌های خانواده، ۱۱(۲)، ۲۱۵-۲۳۰.
  [10] عبادت‌پور، ع. (1379). بررسی روایی و پایایی پرسشنامه الگوهای ارتباطی. مجله روان‌شناسی و علوم تربیتی، ۲(۱)، ۳۵-۵۰.
  [11] علوی مقدم، س.، حسینی، ا.، و کریمی، م. (۲۰۲۲). چرخه مطالبه-کناره‌گیری در تعاملات زناشویی. مجله روان‌شناسی خانواده، ۱۰(۲)، ۴۵–۶۰.
  [12] علیدوستی، م.، رضایی، ا.، و اسدی، س. (1394). ویژگی‌های روان‌سنجی فرم کوتاه مقیاس رضایت زناشویی اینریچ. مجله روان‌شناسی خانواده، ۹(۲)، ۱۴۵-۱۶۰.
  [13] قربانی، ن. (1393). بررسی ویژگی‌های روان‌سنجی مقیاس هوش هیجانی. فصلنامه اندازه‌گیری و سنجش، ۵(۳)، ۸۹-۱۰۵.
  [14] گال، م. د.، بورگ، و. ر.، و گال، ج. پ. (۱۳۹۳). روش‌های پژوهش در آموزش (ترجمه علی اکبر سیف). تهران: انتشارات دوران.
  [15] Adebayo, A. (2025). The role of marital satisfaction in mental health. Journal of Family Psychology, 45(3), 215–230.
  [16] Aghababaei, M. (2010). The role of emotional intelligence in marital interactions. Journal of Applied Psychology, 4(2), 35–48.
  [17] Anyamene, O. (2020). Emotional intelligence in predicting marital satisfaction. International Journal of Psychology and Counseling, 12(2), 45–58.
  [18] Cartwright, D., Johnson, M., & Lee, K. (2024). The four components of emotional intelligence in marital relationships. Journal of Emotional Health, 15(3), 210–225.
  [19] Christensen, A., & Sullaway, M. (1984). Communication Patterns Questionnaire. Unpublished manuscript, University of California.
  [20] Ekufu, M., & Anetoh, H. (2022). Communication patterns and marital satisfaction. Journal of Social Development, 18(1), 112–128.
  [21] Fowers, B. J., & Olson, D. H. (1993). ENRICH Marital Satisfaction Scale: A brief research and clinical tool. Journal of Family Psychology, 7(2), 176–185.
  [22] Goleman, D. (1995). Emotional Intelligence: Why it can matter more than IQ. New York: Bantam Books.
  [23] Heavey, C. L., Christensen, A., & Malamuth, N. M. (1996). The construct validity of the Communication Patterns Questionnaire. Journal of Family Psychology, 10(3), 312–325.
  [24] Kamomoe, P., Smith, J., & Jones, R. (2021). Emotional intelligence in predicting marital satisfaction. African Journal of Psychological Studies, 9(4), 340–355.
  [25] Khezri, S. (2020). Challenges faced by couples in marriage. Iranian Journal of Family and Women Studies, 14(1), 88–102
  [26] Mamel, J. (2025). Regulation of emotions and marital satisfaction. International Journal of Marriage Psychology, 10(2), 89–105.
  [27] Mitchell, J., & Gamarel, K. (2018). Constructive communication based on free dialogue and active listening. Journal of Social and Personal Relationships, 35(4), 520–535.
  [28] Odebunmi, R. (2020). The union of man and woman as the foundation of society. Journal of Sociological Research, 11(3), 201–218.
  [29] Öztürk Özen, L., Yılmaz, A., & Demir, B. (2025). The positive evaluation of marital relationships. European Journal of Marriage and Family, 33(2), 150–165.
  [30] Quigley, J., Murphy, S., & O'Connor, K. (2025). Marital satisfaction as a measure of individual well-being. Journal of Happiness Studies, 26(1), 78–95.
  [31] Sathyamurthy, P., Johnson, T., & Williams, R. (2024). Communication patterns as predictors of marital quality. International Journal of Psychology, 59(1), 78–95.
  [32] Vasquez-Salcedo, G., & Natividad, M. (2025). The role of marriage in personal and social life development. Journal of Social Sciences, 50(4), 410–425.
  [33] Zarch, M., & Williams, R. (2014). Emotional intelligence and conflict resolution in couples. Journal of Family Therapy, 36(2), 150–165.
•   کلمات کلیدی به فارسی : هوش هیجانی، سبک‌های ارتباطی، رضایت زناشویی، زنان متاهل، اصفهان.
•   چکیده مقاله به انگلیسی : The purpose of this study was to investigate the relationship between emotional intelligence, communication styles, and marital satisfaction among married women in Isfahan. From a purpose perspective, the study is applied, and methodologically descriptive. The population consisted of all married women in Isfahan during spring 2025, with a sample of 90 participants selected via multi-stage cluster sampling. The research instruments were the standard Goleman Emotional Intelligence Questionnaire (1995), Christensen and Sullaway Communication Patterns Questionnaire (1996), and Enrich Marital Satisfaction Scale (1999), whose validity and reliability were confirmed. Data analysis was conducted descriptively using central tendency and dispersion indices, and inferentially using Pearson correlation, multiple regression (SPSS-23), and structural equation modeling (PLS). Results indicated a positive and significant correlation between emotional intelligence and marital satisfaction (r=0.45, p<0.01). Additionally, a positive and significant relationship was observed between emotional intelligence and communication styles (r=0.38, p<0.01). Furthermore, communication styles showed a positive and significant correlation with marital satisfaction (r=0.42, p<0.01). The mediating role of communication styles was also confirmed (β=0.42, p<0.01). In summary, emotional intelligence and communication styles are significant predictors of marital satisfaction among married women in Isfahan, with the proposed model explaining 47% of the variance in marital satisfaction.
•   کلمات کلیدی به انگلیسی : emotional intelligence, communication styles, marital satisfaction, married women, Isfahan
•  صفحات : 10-22
•   دانلود فایل ( 1.46 MB )